Tilburgse Twentenaar

Door Lynn Irene, community manager 

Van worstenbrood naar krentenwegge. Van de hectische binnenstad naar het serene platteland. En van een zachte G naar de lange óóó; allemaal onderdelen van de transitie die ik heb meegemaakt gedurende mijn verhuizing van het zuiden naar het oosten. Waarom besloot ik eigenlijk om te switchen van windstreek en daardoor ook van reclamebureau? Ik leg het je graag even uit!

Het maken van de switch was niet eenvoudig, maar wel nodig. Voor een periode van 2 jaar deden mijn vriend en ik ons uiterste best om een LAT-relatie te onderhouden. Dit was echter geen doen. Het voortdurend op en neer reizen tussen Tilburg en Aadorp zorgde voor flink wat stress. We kwamen zelfs tot een punt waarop we onze tijd samen tot op de minuut inplanden. Dat was geen leven. Samenwonen was daarom de oplossing voor ons.

Onontkoombaar gevolg

Samen onder één dak wonen was voor ons natuurlijk fantastisch. Het betekende echter ook meteen voor mij dat ik mijn baan als Brand Strategist bij ZUID Creatives op moest geven. Erg jammer, omdat dit mijn eerste echte baan was na mijn studie. Ik heb bij ZUID ontzettend veel mogen leren en voel me hier, tot op de dag van vandaag, nog steeds thuis binnen het team. Maar, als ik heel eerlijk ben, was ik ook toe aan iets nieuws. Iets wat mij weer triggerde om out of the box te denken en mijn skillset optimaal te benutten. Verandering van spijs doet immers eten. Dus ik zegde mijn baan bij ZUID op en vertrok met een volle verhuiswagen richting het oosten van Nederland.

Even wennen

Eenmaal veilig en wel aangekomen in het mooie Twente, waren er natuurlijk wel wat dingen waar ik aan moest wennen. Het zou cliché zijn om te zeggen dat het accent het grootste obstakel was. Dit was het namelijk niet, aangezien ik tijdens mijn studie in Nijmegen al bevriend raakte met meiden uit het Oosten. Daarnaast heeft de Twentse familie van mijn vriend eerst een inburgeringscursus met mij doorlopen voordat ik bij Artica aan de slag ging. I was all good to go!

Twentse nuchterheid

Het meeste heb ik moeten wennen aan de Twentse nuchterheid. Over het algemeen zijn wij Nederlanders zeer nuchter van aard. De meeste buitenlanders ervaren ons hierdoor ook als direct. Maar in Twente tillen ze die nuchterheid naar een hoger niveau. Volgens mij krijgen Twentenaren in het eerste levensjaar een extra shotje boerennuchterheid toegediend. Uitspraken zoals ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’, ‘gewon kiek’n wa ‘t wordt’, ‘löp wa los’ en ‘vaak ben je te bang’ vliegen mij dagelijks om de oren. Begrijp me niet verkeerd; ik heb niks tegen deze mate van nuchterheid. Sterker nog, ik kan het in de meeste gevallen zelfs waarderen. Men komt snel to the point en houdt het hoofd koel. Maar wanneer je deze houding niet gewend bent, kan hij soms koud en onpersoonlijk overkomen. Zeker voor mij als constant babbelende Brabander. Ik beland na 4 maanden hier nog steeds in situaties waarbij ik moeilijk kan inschatten of men nu aandachtig naar mij luistert of ronduit verveeld is. Graag laat ik in het midden aan wie dat ligt.

Verschil moet er wezen

Ieder reclamebureau is anders. Die verschillen zitten hem in kleine dingen zoals de benaming van functies en specialismen, maar ook in grotere zoals de positionering van het bureau. Het verschil tussen ZUID en Artica zit naar mijn idee met name in de vrijheid die gepaard gaat met elke functie. Bij beide bureaus heb ik aan het begin een duidelijke functieomschrijving ontvangen, maar bij Artica voelt het alsof ik makkelijker buiten de kaders van die omschrijving kan treden. Natuurlijk was er bij ZUID ook ruimte voor eigen input, maar wel wat meer binnen de voor jou bepaalde kaders. Bij Artica word ik Community Manager genoemd, maar ik voel me meer dan alleen dat. Ik krijg alle ruimte om de vlieguren die ik bij ZUID als merkstrateeg op heb mogen doen, in te zetten binnen mijn huidige functie. Hierdoor treed je gemakkelijker buiten je eigen kaders en raak je sneller in contact met de overige disciplines binnen het bureau. Er ontstaat veel sneller synergie. En dat is een goede basis voor creativiteit.

Niet alleen merkstrategen bouwen merken

De grootste overeenkomst tussen mijn huidige functie bij Artica en mijn vorige bij ZUID, is de focus. In beide functies ligt de focus op het achterhalen wat de doelgroep wil. Ik zie dit graag als online matchmaking; je moet de doelgroep verliefd laten worden op het merk/bedrijf en zijn diensten of producten. Als merkstrateeg zat ik vooral in de beginfase van dit traject. Hoe ga je die eerste vonk doen laten overslaan? Nu als Community Manager ben je bezig met de creatieve doorvertaling en aftersales van die eerste vonk. Hoe kun je de doelgroep als een blok laten vallen voor je merk/bedrijf en hun liefde duurzaam maken?  Bij Artica doen we dat door de content af te stemmen op de vooraf bepaalde strategie. Vervolgens analyseren en evalueren we wat de content doet met de doelgroep. Op basis daarvan schaven we bij waar nodig en kunnen we een merk naar een hoger niveau tillen. Laat dat merken bouwen en versterken nu net iets zijn waar ik enthousiast van word!

Lang verhaal kort: de transitie van het bourgondische zuiden naar het pittoreske Twente was voor mij niet zo drastisch als dat velen in mijn omgeving dachten dat deze zou worden. Ik ben van het ene warme nest in het andere terecht gekomen... dus ik mag niet klagen!